حسينى ابو طالب حسينى از شاعران اوايل سدهء دوازدهم ، از آثار او « جذبه حيدرى » در بيش از پنج هزار بيت مىباشد ، در فضائل و مناقب مولا امير المؤمنين عليه السلام سروده و در آغاز آن گويد : بنام خدا مىكنم حمد او * چه نام بزرگست نام خدا جهان داورى را ستايش سزا * كش اين هفت لشكر به زير لوا حسينى سيد محمد تقى فرزند ابو الحسن حسينى فاضل اديب شاعر ، خواهر جوانش « طاهره » به سال 1327 درگذشت ، از زبان او اين ابيات را سروده است : ز جور چرخ بدآئين ز گلزار جهان رفتم * ز حسرت از بر ياران دو چشم خون‌فشان رفتم فلك نگذاشت از باغ جوانى يك ثمر چينم * خزان شد گلشن عمرم درين [ سن ] نوجوان رفتم جگر خون مادر و بابم از اين غم تا صف محشر * نبيند كس چنين دردى كه من چون ناگهان رفتم كشيدم رخت در جنت به زير سايهء طوبى * شدم در خدمت زهرا سوى باغ جنان رفتم لحد شد حجلهء شادى برايم در جهان آخر * گذشتم زين جهان بر سوى خلد جاودان رفتم ز اقوامم فلك افكند چرخ بىوفا دورم * حلالم كن كه از باغ حيات اى باغبان رفتم